Στον “Καλό Άνθρωπο του Σετσουάν” από την DUENDE Ικαρίας

Πώς μπορώ να είμαι καλή την ώρα που όλα είναι τόσο ακριβά;’ αναρωτιέται η Σεν Τε από το Σετσουάν όταν επιλέγεται από τους θεούς, αυτή η φτωχή και ευγενική πόρνη, ως ο μόνος καλός άνθρωπος που θα γλυτώσει τη γη από την καταστροφή.

Ένα κινέζικο παραμύθι, μια από τις πιο δημοφιλείς θεατρικές παραβολές του Μπέρτολτ Μπρεχτ, έργο γραμμένο την περίοδο 1926-1941, όταν ο συγγραφέας ζούσε αυτοεξόριστος από τη ναζιστική Γερμανία και ταξίδευε σε όλο τον κόσμο, “Ο Καλός Άνθρωπος του Σετ Σουάν”, είναι μαζί με το Μάνα Κουράγιο (1938) και τον “Κύκλο με την κιμωλία” από τα σπουδαιότερα έργα του αλλά και της σύγχρονης δραματουργίας.

Die Liebe Ware (αγάπη ως εμπόρευμα) ήθελε ο Μπρεχτ να είναι αρχικά ο τίτλος του έργου, ως ομόηχο λογοπαίγνιο με τον γερμανικό όρο για την «αληθινή αγάπη», Die Liebe wahre.

Οι Θεοί στην επάρχία Σετσουάν δεν είναι “απο μηχανής”. Είναι αυτοί που κατεβαίνουν για να ζητήσουν αγωνιωδώς έναν καλό άνθρωπο. Το δίπολο “αγάπη ως εμπόρευμα – αληθινή αγάπη” αναδεικνύεται μέσα από την πένα του Μπρεχτ, η οποία ακτινογραφεί βαθύτατα την κοινωνία και τη διττή φύση των ανθρώπων (των προσώπων ουσιαστικά που οι ίδιοι παίρνουν για να μπορέσουν να επιβιώσουν), για να αποκαλυφθεί ότι τα οικονομικά συστήματα καθορίζουν εν πολλοίς και την ηθική των ανθρώπων.

Μπορεί να υπάρξει καλοσύνη μέσα σ’ ένα κόσμο κακίας και εκμετάλλευσης;

Αυτή ήταν και η προσπάθεια της Duende το 3μερο 3,4,6 Ιουλίου στα Μανδριά, σε μια ομολογουμένως επιτυχημένη παράσταση η οποία με άμεσο τρόπο, κατάφερε να αποδώσει τόσο το κλίμα όσο και τους προβληματισμούς του έργου. Οι άνθρωποι της Duende  κατάφεραν όμως και κάτι ακόμα: Παρά την μεγάλη έκταση της παράστασης (το κείμενο είναι αρκετά εκτενές), όχι μόνο δεν κούρασαν αλλά έστησαν επιτυχημένα αυτό το απαιτητικό τόσο σε νοήματα όσο και σε σκηνικές ανάγκες έργο.

Τέλος, έδωσαν στους θεατές «τροφή για σκέψη», για να αναλογιστούμε μέσα από το σπουδαίο αυτό έργο, τα συστήματα μέσα στα οποία ζούμε αλλά και την ανθρώπινη φύση μας, που πάνω από όλα φαίνεται να έχει το θεμελιώδες ζωϊκό ένστικτο, εκείνο της επιβίωσης.

πηγή
ΦΩΤΟ: Ζαχαρίας Πλάκας